Help - Search - Member List - Calendar
Full Version: โซ่เสน่หา (คู่แสบ) pookyoochun
Popcornfor2's Community > KNOWLEDGE SECTION > นิยายบนโลกไซเบอร์ (FanFix ) > ฟิกที่แต่งจบแล้ว
Pages: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8
ด้วงมะพร้าว
user posted imageuser posted image
ปาร์คยูชอน ชายหนุ่มที่หวงน้องสาวเป็นที่สุด ไม่ชอบให้น้องสุดที่รักมองชายคนอื่น
แม้แต่ญาติของตัวเอง ไม่ชอบให้น้องสาวขัดใจ ถ้าน้องสาวขัดใจจะมีท้าไม้ตาย
ที่แสนพิลึกพิลั่นเสมอจนคนในบ้านเอือมระอา
สโลแกนประจำตัว น้องข้าใครห้ามแตะ

http://u7.popcornfor2.com/show/95Q7c019.jpg
user posted image
ซากุระอิ โช ตกหลุมรักยองรินตั้งแต่แรกพบ คิดเสมอว่าเธอคือ
คู่ของเขาตั้งแต่ชาติก่อน จนต้องตามดื้อหญิงสาวทุกวิถีทาง
สโลแกนประจำตัว ตื้อและหน้าด้านเท่านั้นที่จะสามารถมัดใจยองรินได้
user posted image
url=http://u0.popcornfor2.com/view/3@K010cf.jpg]user posted image[/url]
ซีวอนชายหนุ่มผู้รักยองรินเหมือนน้องสาว
แต่ทำไมใจมันกับรู้สึกแบบนั้นนะ
สโลแกนประจำตัว ยองรินเป็นน้องสาวนะ


ตอนที่1

ณ.คฤหาสน์หลังใหญ่ มีชายชุดดำมากกว่า30คนยืนอยู่สองข้างทางทันทีที่เห็นรถยนต์วิ่งเข้ามาภายในคฤหาสน์อย
่างเร็วแล้วเบรกอย่างแรงจนทำให้คนที่นั่งมาในรถสบถออกมาอย่างไม่ได้
แกทำบ้าอะไรของแกฮะไอ้น้องบ้า คนเป็นพี่เอามือคล่ำหัวอย่างเสียไม่ได้ โอ๊ยเจ็บชิบเลยไอ้น้องบ้า ถ้าแกไม่เป็นผู้หญิงนะฉันคงเตะแกไปนานแล้ว
คิดว่าเป็นผู้ชายแล้วฉันจะกลัวพี่หรือ ไม่มีทางเสียหรอกที่ คนอย่าง ปาร์คยองรินจะยอมคนอย่างปาร์คยูชอน พูดแล้วหญิงสาวก็เดินลงออกจากรถเดินเข้าปล่อยให้พี่ชายนั่งคล่ำหัวอยู่อย่างนั้น
ยูชอนเดินลงมาจากรถแต่ก็ยังคล่ำหัวอยู่อย่างนั้นจนลูกน้องที่เดินกันอยู่รอบๆบ้านมอง
และหัวเราะออกมาในที่สุด
หัวเราะทำไม ไม่เคยเห็นคนเจ็บหัวหรือไง?ไอ้พวกนี้ อย่าให้ได้ยินใครสักคนหัวเราะฉันนะ ยูชอนทำเสียงดุใส่พวกลูกน้อง แล้วก็เดินคล่ำหัวอยู่อย่างนั้นจนเข้าบ้านไป
ชายชุดดำเห็นอาการชายหนุ่มที่เดินลูบหัวไปมาอดหัวเราะออกมาเสียไม่ได้ แต่แล้วก็มีกระถางต้นไม้ปลิวมาเฉียดหน้าพวกชายชุดดำไม่ถึง10ซ.มทำให้พวกนั้นวิ่งหนีกันอย่างอุดตะหรุด แล้วหัวเราะกันออกมาอีกครั้ง ไม่อยากจะเชื่อเลยผู้ชายที่มีอำนาจและร่ำรวยในแวดวงธุรกิจกลับกลัวน้องสาวจนต้องมาคอ
ยตามรับตามส่งคอยเช็คว่าอยู่ไหนทำอะไรที่ไหน ผู้ชายเดินผ่านมาหน่อยก็เตรียมแยกเขี้ยวเข้าใส่ ไม่ยอมให้ไปไหนคนเดียวจะต้องมีลูกน้องตามเป็นพรวน จนคนเป็นน้องรู้สึกรำคาญจนต้องยื่นคำขาดว่า ถ้าพี่ชายทำอย่างนี้อีกจะหาแฟนให้ดู พอคนเป็นน้องยื่นคำขาดคนเป็นพี่กลับเป็นลมล้มพับไปในทันทีคนทั้งบ้านโกลาหลกันยกใหญ่
จนน้องสาวตกใจเพราะไม่เคยเห็นคนเป็นพี่เป็นอย่างนี้สักที ปฐมพยาบาลก็แล้วพัดก็แล้วให้ดมยาหม่องยาดมก็แล้วไม่มีทีท่าว่าพี่ชายจะฟื้น จนน้องสาวร้องไห้ออกมาบอกว่าพี่ยูชอนรีบฟื้นสิคะยองรินจะไม่พูดว่าจะหาแฟนอีกแล้ว พอน้องสาวพูดยังไม่ทันจบดีคนเป็นพี่ก็รีบฟื้นขึ้นมากอดน้องสาวอย่างแน่นแล้วรีบพูดว่
าถ้าอย่างนั้นยองรินให้ลูกน้องไปไหนมาไหนเป็นเพื่อนเหมือนเดิมนะพี่เป็นห่วงนะเจอลูก
อ้อนแบบนี้มีหรือคนเป็นน้องจะขัดพี่ชายได้ พอทะเลาะกันเรื่องไม่เป็นเรื่องคนเป็นพี่ก็แกล้งเป็นลม อยู่อย่างนี้6-7ปีจนคนในบ้านเคยชินเสียแล้วสำหรับคู่พี่น้องตัวแสบ ปาร์ค ยูชอน กับปาร์คยองริน
ตกเย็นภายในคฤหาสน์หลังงาม
ยูชอนเดินตรงเข้าไปในห้องนอนของยองรินเห็นน้องกำลังนอนอ่านหนังสืออยู่ที่เตียงจึงเด
ินตรงเข้าไปหาแล้วโน้มตัวลงหอมแก้มหญิงสาวฟอดใหญ่ยองรินจ๋าทานข้าวได้แล้วนะ พี่ยูชอนทำอาหารสุดฝีมือเลยนะน้องสาวสุดสวยยองรินหันมามองยูชอนตาขวางพอชายหนุ่มเตรี
ยมตัวเดินออกไปจากห้องของน้องสาว ยองรินก็รีบลุกจากที่นอนเดินตามหลังยูชอนไปไม่กี่ก้าวแล้วยกเท้าถีบเข้าที่หลังของชา
ยหนุ่มจนคนเป็นพี่ล้มหน้าคะมำลงบันไดอย่างไม่ต้องเดินสักก้าว
ยูชอนหล่นลงมานั่งพับเพียบตรงบันใดจนคนในบ้านร้องเสียงหลง รีบไปพยุงชายหนุ่มให้ลุกขึ้น
ทันทีที่ชายหนุ่มลุกขึ้นได้ยก มือชี้หน้าน้องสาวอย่างเหลืออดแกทำอะไรของแกฮะไอ้น้องบ้า
คนเป็นน้องตอบกวนๆอย่างที่พี่ชายเคยทำ ก็พี่ยูชอนมาหอมยองรินทำไมล่ะ เขาโตเป็นสาวแล้วนะ ไม่ใช่เด็ก4-5ขวบที่พี่เรียกทานข้าวแล้วต้องหอมแก้มเหมือนเมื่อก่อน
เออก็ใช่น้องของเขาโตแล้ว20แล้วนี่น่า แต่ในความรู้สึกของเขามันยังก็ยังเป็นเด็ก4-5ขวบที่เดินตามเขาต้อยๆอยู่เมื่อวันก่อนเลย
แล้วพี่เจ็บเปล่าล่ะคนเป็นน้องเดินเข้าไปพยุงพี่ชาย
ยูชอนเห็นน้องสาวเป็นห่วงก็เลยตอบว่า ไม่เจ็บเลยน้องจ๋า คราวหลังยองรินถีบพี่แรงกว่านี้ก็ได้นะ พี่ไม่เจ็บเลย พี่ไม่เจ็บเลยจริงๆ
แล้วพี่น้องคู่ซาดิสต์ก็เดินเข้าไปในห้องอาหาร ยูชอนเดินไปเลื่อนเก้าอี้ให้หญิงสาวก่อนที่เขาจะนั่งลงอีกตัวที่ตรงกันข้าม อาหารมากมายหลายอย่างที่คนเป็นพี่ลงมือทำเองเพื่อง้อน้องสาวอันเป็นที่รัก
ยองรินทานที่สิ เนื้ออย่างดีเชียวนะพี่ปรุงสุดฝีมือเลย แล้วนี่แกง......
อันนี้ผัด.....อันนี้.......ทอด อันนี้........ หลายต่อหลายอย่างที่พี่ชายตักมาให้หญิงสาวจนเต็มจานจนคนเป็นน้องยังไม่ได้ทานสักคำ จนต้องบอกว่า พี่ยูชอนพี่ตักให้ยองรินมากเกินไปแล้วนะ พี่จะขุนยองรินให้อ้วนเหมือนหมูเลยหรือไงแล้วถ้ายองรินอ้วนขึ้นมามากๆแล้วจะมีใครเลี
้ยงมายองรินล่ะ
ไม่เห็นจำเป็นเลยต้องมีใครเลี้ยงยองรินก็อยู่กับพี่อย่างนี้ต่อไป ชายหนุ่มพูดขึ้น
ไม่เอาหรอกอยู่กลับพี่ยูชอนเหนื่อยตาย ไหนจะต้องไปงานนั้นงานนี้ไม่มีเวลาพักผ่อน ใครที่ไหนเขาจะมาสนใจพี่ ดูสิวันนี้ก็เกงานซะเฉยๆอย่างนั้นพี่โตแล้วนะไม่ใช่เด็กๆ
ก็เพราะใครล่ะที่พี่ต้องทิ้งงานไปนะหาใครกันที่หนีออกมาจากพวกลูกน้องพี่ใครกันหะไอ้
น้องบ้า
แล้วพี่ทำไมไม่ให้ยองรินคบเพื่อนผู้ชายบ้างล่ะดูสิจนคุยกับเพื่อนผู้ชายสักคนมันก็ยา
กเย็นเสียจริง โอ้ยนังยองรินอยากมีแฟนกับเขาบ้างได้ยินไหมไอ้พี่บ้า ได้ยินไหม? ยังไม่ทันที่หญิงสาวพูดจบประโยคดี ยูชอนก็เป็นลมฟุบลงกับโต๊ะอาหารจนคนเป็นน้องสาวรีบลุกออกมาดูอาการพี่ชายตัวเอง
พี่ยูชอน พี่อย่าเป็นไรนะ ยองรินจะไม่พูดอีกแล้ว จะไม่พูดจริงๆนะพี่ยูชอน แล้วหญิงสาวก็หันสั่งแม่บ้านและพวกลูกน้องที่อยู่ใกล้ๆให้หามดมยาหม่องมาให้พี่ชาย
นี่ใครก็ได้ที่อยู่ใกล้ๆนี่ไปเอายาดมยาหม่องมาเร็วๆสิ เร็วได้ยินไหม พี่ยูชอนพี่อย่าเป็นไรนะ
พวกลูกน้องที่กำลังเดินหายาดมไปให้ชายหนุ่มกำลังพูดกันว่า
นายว่าคุณยูชอนจะโดนคุณยองรินจับได้ไหมนะ ที่แกล้งเป็นลมอย่างนี้นี่ก็แกล้งเป็นลมแบบนี้มาตั้ง6-7ปีแล้วน่า
ฉันกลัวว่าถ้านายยูชอนจะโดนคุณยองรินจับได้ จะเกิดอะไรขึ้น ไม่อยากคิดเลย
แต่ฉันว่าไม่หรอก ไม่งั้นคุณยองรินจะร้องหาอะไร ถ้ารู้ว่าพี่ชายแกล้งตัวเองแบบนี้
นี่ได้หรือยังยาดมนะหะ? ได้มาหรือยัง หญิงสาวถามเสียงดุ
ลูกน้องที่ไปหายาดมยกมืออุดปากกลั้นหัวเราะแทบไม่ทัน
ได้แล้วครับคุณหนู

เร็วๆสิ พี่ยูชอนยาดมมาแล้ว

กลางดึกคืนนั้น
ยูชอนเดินออกจากห้องทำงานนี่มันเที่ยงคืนแล้วชายหนุ่มกำลังเดินกลับห้องนอนแต่เท้าเข
าไวกว่าความคิดเดินเข้าไปห้องของน้องสาว
ชายหนุ่มเปิดประตูเข้าไปเห็นหญิงสาวนอนหลับอย่างสบาย
ดูสินอนอย่างไงเนี่ยชุดนอนกระโปรงเลิกขึ้นมาสูงขนาดนี้เนี่ยโน้นแล้วผ้าห่มทำไมมันไป
อยู่ปลายเตียงได้ล่ะ ยูชอนเดินเข้าไปดึงชายชุดนอนให้เข้าที่แล้วจัดการห่มผ้าห่มให้หญิงสาว
ชายหนุ่มยืนมองน้องสาวอยู่10นาทีแล้วบรรจงจุมพิตที่แก้มของหญิงสาวยองรินพี่ไม่ให้ยอ
งรินกับใครหรอก ยองรินเป็นของพี่เป็นสมบัติชิ้นเดียวที่มีค่าที่สุดของพี่ พี่จะไม่ให้ใครมันมาแย่งยองรินของพี่ไปหรอก ชายหนุ่มยืนมองน้องสาวอยู่อย่างนั้น แล้วหันหลังเดินออกไปจากห้องหญิงสาวเดินตรงเข้าไปห้องของตัวเองที่อยู่ตรงกันข้าม



ตอนที่2
เช้าวันรุ่งขึ้นภายใต้คฤหาสน์หลังใหญ่
ภายในห้องนอนของยูชอน
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง จนคนที่นอนอยู่เอื้อมมือไปหาเสียงนั้น
อืมๆ เช้าแล้วหรือนี่ ฮ้าวววววววววว ไม่อยากตื่นเลยวันนี้ ทำไมมันเมื่อยจริงว่ะเช้านี้ ชายหนุ่มก็บ่นอย่างนี้มาหลายต่อปีแล้วหลังจากนอนพลิกซ้ายพลิกขวาแล้วชายหนุ่มก็ลุกขึ
้นจากที่นอนถอดเสื้อผ้าเปลือยกายเดินเข้าห้องน้ำไป
30นาทีต่อมาหลังจากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จชายหนุ่มก็เดินออกจากห้องของตัวเองเดิ
นเข้าไปในห้องนอนของน้องสาว
ชายหนุ่มเปิดประตูเข้าไปนี่มันอะไรกันวะผู้หญิงหรือผู้ชายกันแน่น้องกูทำไมมันเป็นอย
่างนี้ บนหมอนมีหนุนมีเท้าวางพาดแทนหัว ส่วนหัวโน้นอยู่ปลายเตียง ทำไมน้องของเขามันเป็นอย่างนี้ล่ะ
ยองรินตื่นได้แล้ว ยองริน นอนอะไรแบบนี้ ?
หญิงสาวปรือตาขึ้นมองพี่ชายอย่างงงๆ ไอ้พี่บ้าเข้ามาทำไม?นี่ยังเช้าอยู่เลย ไปๆไปเลยนะน้องจะนอนต่อ ว่าแล้วหญิงสาวก็ล้มตัวนอนต่อโดยไม่สนใจชายหนุ่มเลย
ยองรินลุกได้แล้วอย่าทำแบบนี้วันนี้เรามีประชุมนะจำไม่ได้หรือไง แล้วยองรินต้องเข้าประชุมด้วยวันนี้
พอชายหนุ่มพูดเรื่องประชุม หญิงสาวกัดริมฝีปากอย่างไม่พอใจ
พี่ยูชอนไปคนเดียวไม่ได้หรือ ยองรินขี้เกลียดไป ยองรินอยากอยู่บ้านมากกว่า ดูพวกลูกน้องพี่ทำงานดีกว่าขี้เกลียดไป
ยองรินน้องเป็นเจ้าของบริษัทนะจะมาทำแบบนี้ไม่ได้นะ ยูชอนเริ่มมีน้ำโห แล้วลุกขึ้นยืน ไปอาบน้ำได้แล้วเร็วๆด้วย
ยองรินเริ่มเห็นอาการไม่พอใจของพี่ชาย หญิงสาวจำเป็นต้องลุกขึ้นจากที่นอน เดินเข้าห้องน้ำไปอย่างเลี่ยงไม่ได้
หญิงสาวอ้อยอิ่งอยู่ในห้องน้ำประมาณ20นาทีคิดว่าพี่ชายของตัวเองน่าจะออกจากห้องไปแล
้วจึงก้าวออกมาจากห้องน้ำพร้อมเสื้อคลุมสีฟ้าอ่อนทันทีที่ก้าวพ้นห้องน้ำ
พี่ยูชอนทำไมไม่ออกไปอีก?
ก็รอแกนะสิ ทำไมอาบน้ำนานจังตัวก็แค่นี้
พี่ออกไปได้แล้วยองรินจะเปลี่ยนเสื้อผ้า หญิงสาวพูดเสียงดุ
ทำไมฉันจะต้องออกไปด้วย เมื่อก่อนแกยังเปลี่ยนเสื้อผ้าต่อหน้าฉันเลย
ไอ้พี่บ้า นั้นเมื่อก่อน แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว
อะไรที่ไม่เหมือนเดิม ยูชอนถามขึ้นอย่างงงๆ
ไอ้ๆๆๆไอ้พี่บ้า ไปเลยนะออกไปจากห้องยองรินเลยนะ ไปเลยหญิงสาวตวาดขึ้นอย่างเสียงดัง
ยูชอนพอนึกได้ว่าเป็นอะไร ก็เอาแต่หัวเราะ หึ หึ ออกมาอย่างเสียไม่ได้
อย่างงั้นพี่ไปรอที่โต๊ะอาหารนะ รีบลงมาละ
อ้อ ยองรินน้องรักพี่ชายที่รักเตรียมชุดไว้ให้แล้วนะ พูดเสร็จชายหนุ่มก็เดินออกจากห้องไป
หญิงสาวเดินเข้าไปดูที่เตียงว่าชายหนุ่มเตรียมอะไรไว้ให้บ้างทันทีที่หญิงสาวเห็นอาร
มณ์โกรธก็ขึ้นมาทันที
บนเตียงนอนมี เสื้อชั้นใน กางเกงชั้นในสีดำเข้าชุดกันอย่างลงตัว พร้อมกับชุดแซคสีดำที่เซ็กซี่เล็กๆวางอยู่บนเตียง
ไอ้พี่บ้า ? พูดจบแล้วหญิงสาวก็หน้าแดงออกมา
หลังจากที่หญิงสาวแต่งตัวเสร็จก็ลงมาที่โต๊ะอาหาร
อ้าว พี่ยูชอนไปไหนล่ะ ยองรินแต่งตัวแค่ครึ่งชั่วโมงเอง
คุณยูชอนออกไปแล้วครับ ที่บริษัทมีงานด่วนเข้ามาครับ ว่ามีลูกค้ามาจากญี่ปุ่น คุณยูชอนเลยต้องรีบออกไปก่อน ลูกน้องคนสนิทของชายหนุ่มเป็นคนบอก
อืม ไม่เป็นไร? แล้วนี่ที่บริษัทเขาจะประชุมกันอีกหรือเปล่า หญิงสาวหันไปถาม ซองซัน ลูกน้องคนสนิทพี่ชาย
เปลี่ยนเป็นตอนบ่ายครับ คุณยูชอนให้คุณยองรินไปตอนบ่ายแทนครับ
หรองั้นก็ได้ คุณซองซันวันนี้เราไปเที่ยวกันเถอะนะ ยองรินอยากไปเดินซื้อของ เมื่อวานก็อดทีหนึ่งแล้ว นะคุณซองซันไปเป็นเพื่อนยองรินหน่อย คุณซองซันไปคนเดียวนะไม่ต้องเอาเจ้าพวกนั้นไปด้วยหรอกนะ ยองรินสัญญาว่าจะไม่หนีไปไหนหรอกน่า นะ นะ
ซองซันทนเห็นลูกอ้อนของคุณหนูที่น่ารักของพวกเขาไม่ไหวก็เลยตัดสินใจ ได้ครับแต่คุณหนูต้องสัญญาก่อนนะว่าจะไม่หนีหายไปอีก ไม่อย่างนั้นคุณชายเล่นพวกผมตายเลย
จ๊ะ ยองรินสัญญา ไม่หนีไปไหนหรอก



ณ.สำนักงานตระกูลปาร์ค

ก๊อก ก๊อก ก๊อก
คุณยูชอนค่ะกาแฟคะ ไม่ใส่น้ำตาล ใส่แต่นมใช่ไหมค่ะ ?
ว่าแล้วเลขาสาวก็วางถ้วยกาแฟบนโต๊ะ แล้วเดินอ้อมโต๊ะทำงานตัวใหญ่เดินเข้ามาหลังเก้าอี้ที่ชายหนุ่มนั่งอยู่ไล้นิ้วไปที่
ไหล่และแผ่นหลังของชายหนุ่มลูบไล้ไปมาอยู่อย่างนั้น แล้ววกมาด้านหน้า ปดกระดุมเสื้อเชิตของชายหนุ่มออกแล้วมือเรียวก็ขยับไปลูบไล้แผงหน้าอกของชายหนุ่ม ชายหนุ่มยิ้มอย่างพอใจ หญิงสาวก็เข้ามานั่งตักเจ้านายหนุ่ม โน้มคอลงมาจูบ

ทำอะไรกัน เสียงห้าวอย่างหงุดหงิดของหญิงสาวที่ก้าวเข้ามาทำให้คนทั้งสองสะดุ้ง เลขาสาวรีบลุกขึ้นจากตักชายหนุ่ม แล้วรีบเดินออกจากห้องไปอย่างรีบร้อนแต่....
เดี๋ยวลงไปที่ฝ่ายบุคคลนะรับเงินล่วงหน้า3เดือนด้วย พูดจบแล้วหญิงสาวที่ก้าวเข้ามาใหม่ก็เดินเข้าไปที่โต๊ะทำงานของเจ้าของห้อง
เผี๊ยะ!! เสียงดังสนั่นไปทั่วห้องจนคนที่เดินตามหญิงสาวเข้ามาหยุดกึกอยู่กับที่ พอตั้งสติได้รีบวิ่งเข้าไปดู
เนี่ยนะลูกค้าสำคัญ ประชุมสำคัญแล้วทำไมมันเป็นอย่างนี้ฮะ ไอ้พี่บ้า ถ้าไม่เข้ามาป่านนี้มิไปถึงไหนแล้วหรือ บอกมานะว่าพี่ทำแบบนี้ไปกี่ครั้งแล้ว
บอกมาเดี๋ยวนี้นะยูชอน บอกมา ชายหนุ่มไม่เคยเห็นน้องสาวเรียกชื่อเขาห้วนๆเลยสักครั้ง ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เขาคิดว่าน้องสาวของเขาโกรธสุดๆ
เอ่อ ชายหนุ่มยกมือขึ้นมานับ 1-2-3-4-5-6-7-8-9
ยูชอนบอกมานะ ทำแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว
สะ-สะ-สอง สะ-สะ-สาม สะ-สะ-สี่
ไอ้พี่บ้าบอกมานะทำแบบนี้กี่ครั้งแล้วฮะ ไอ้ยูชอนบอกมาเดี๋ยวนี้นะ หญิงสาวตวาดเสียงดัง
สามจ้า สามครั้งแล้ว กับคนนี้ ยูชอนตอบเสียงเบา
แสดงว่ายังมีอีกหลายคนใช่ไหม? หญิงสาวตวาดเสียงดุ
ชายหนุ่มสั่นศีรษะไปมา เป็นคำตอบ
อย่าให้ยองรินเห็นอีกนะว่าพี่ทำแบบนี้อีกคราวหลังถ้าเห็นอีก พี่เจอดีแน่
ถ้ายองรินไม่เห็น แปลว่าพี่ทำได้ใช่เปล่า ชายหนุ่มถามออกไป
ก็ลองดูสิ ถ้าพี่ทำได้นะ หึ หึ หญิงสาวหัวเราะออกมา
แล้วเดินไปนั่งที่โชฟาตรงข้างห้อง ยองรินไล่เลขาพี่ออกแล้ว แล้วพี่จะทำงานอย่างไงล่ะพี่ไม่มีเลขาอย่างนี้ แล้วใครจะทำตารางนัดหมายลูกค้าติดต่อลูกค้าละ
ไม่เห็นจะยาก หญิงสาวยิ้มอย่างมีแผนการ
แล้วใครล่ะ น้องรัก ยูชอนรีบเดินเข้าไปประจบหญิงสาวที่โชฟา
ซีวอน หญิงสาวพูดชื่อนี้จบ
ไม่นะ ไม่เอานะ พี่ไม่อยากทำงานกับมัน ยองรินก็รู้นิว่าพี่ไม่ถูกกับมัน
ทำไมละ ซีวอนก็เป็นลูกพี่ลูกน้องเรานะ แถมซีวอนยังจบมาทางนี้ ไม่เห็นจะต้องไปจ้างใครมาทำงาน
ทำไมน่าหรอ แกก็รู้ดีนี่น่าว่ามันกำลังจะจีบแก แล้วบ้านโน้นนะมันก็จ้องจับแกไปเป็นลูกสะใภ้
พี่ไม่ต้องกลัวหรอกน่านะ ซีวอนไม่ใช่สเป็คยองรินหรอก พี่ไม่ต้องกลัวเลยยังไงซีวอนก็เป็นลูกพี่ลูกน้องอยู่แล้วไม่มีทางขยับมาเป็นอย่างอื่
นได้หรอก
จริงนะ จริงนะยองริน ไม่ใช่มันแน่ๆนะ
ไม่ใช่หรอกนะ สเป็คยองรินต้องเป็นแบบ แล้วหญิงสาวก็ยืนขึ้นเดินคิด อืมมมมมมแบบ...หญิงสาวทำท่าคิด แบบๆแบบไหนหว่า
แบบไหนยองรินบอกพี่มานะ แบบไหน ยูชอนลุกขึ้นเดินตามหญิงสาวที่กำลังจะเดินหนีออกจากนอกห้อง
หญิงสาวรีบเดินออกมาแต่แล้วยูชอนรีบไปเกาะขาข้างหนึ่งของหญิงสาวอย่างไม่ยอมปล่อย
ปล่อยสิ พี่ยูชอนปล่อยขายองรินนะมาจับเขาไว้ทำไม บอกให้ปล่อยได้ยินไหม?
ไม่ !! ไม่ !! บอกมานะว่ามันเป็นใคร มันเป็นใครที่ยองรินบอกนะฮะ แบบไหน สเป็คแบบไหนบอกพี่มานะ พี่ไม่ยอมด้วย ไม่ยอมด้วย
พี่ยูชอน พี่ยูชอนบอกให้ปล่อยไงโอ๊ยเกาะแน่นยิ่งกว่าตุ๊กแกเสียอีกโอ๊ยกูล่ะเบื่อจริงๆ ไม่น่าพูดเลย
บอกมายองริน บอกพี่มาว่ามันเป็นใคร? ยูชอนร้องถามน้ำเสียงชายหนุ่มสั่นอย่างกับจะร้องไห้
แบบ.....แบบ ดงบังชินกิ พี่รู้จักหรือเปล่า ?
อืม ยองริน พี่จะเป็นลมและแล้วยูชอนก็เป็นลมล้มพับกองอยู่บนพื้น โดยที่แขนของชายหนุ่มยังคงเกาะขาของน้องสาวอยู่อย่างนั้น
นี่มีใครอยู่ข้างนอก มานี่เร็ว พี่ยูชอนเป็นลม หญิงสาวเรียกไม่กี่คำ ซองซันที่แอบหลบหลังประตูหัวเราะออกมา
เอาอีกแล้วคุณยูชอนแผนเดิม ไม่เคยเปลี่ยนเลยเดี๋ยวก็โดนคุณยองรินจับได้สักวันละหน่า
มาแล้วครับยาดม ยาหม่องมาแล้วครับคุณยูชอนคุณยองริน แล้วซองซันก็เดินเข้าไปหาคนทั้งคู่ในห้อง
PoYYeR
กรี๊ด..........กลับมาแล้ว!! ^^
พร้อมกัน Part2 อิอิอิ

คิดถึง จุ๊บๆ
SJkihae
เอ๊ะ!นี่เปลี่ยนueser g8.gif เป็นด้วงมะพร้าวแทนเหรอคะเนี่ย
i8.gif เดี๋ยวจะช่วยบอกคนอื่นๆให้ emotion_087.gif emotion_045.gif ดีใจจังพี่ปุ๊กกลับมาแล้ว เย้! emotion_026.gif
SJkihae
emotion_087.gif ช่วยดันต่ออีก g8.gif หุหุ
princekung
g7.gif emotion_034.gif ดันรอเจ้กลับ h1.gif h1.gif
princekung
QUOTE(SJkihae @ Dec 28 2007, 01:26 PM)
เอ๊ะ!นี่เปลี่ยนueser  g8.gif เป็นด้วงมะพร้าวแทนเหรอคะเนี่ย
i8.gif เดี๋ยวจะช่วยบอกคนอื่นๆให้  emotion_087.gif  emotion_045.gif ดีใจจังพี่ปุ๊กกลับมาแล้ว เย้! emotion_026.gif
*